Facebook
Terug naar home

EDHV

6.¹

Remco van de Craats

Remco van de Craats (1973) begon op de achtergrond, als artdirector bij het stadsmagazine van Eindhoven. Volgens hem was dat stadmagazine ‘een heel eigenwijs ding’, maar qua ontwerp en vormgeving niet heel sterk. In dezelfde tijd dat hij daar aan werkte, had hij gesprekken met de eigenaar van het magazine over het opzetten van een eigen ontwerpbureau. Zo ontstond EDHV.

EDHV werkt voor allerlei soorten opdrachtgevers die een identiteit nodig hebben. Dat kan variëren van een betrekkelijk eenvoudig logo tot het bijna helemaal reorganiseren van een identiteit van bijvoorbeeld een bedrijf of van een gebied in een stad. Van de Craats gelooft sterk in een levendige en veranderende identiteit, een identiteit die met een bedrijf kan meegroeien.

Naast de betaalde opdrachten werkt EDHV ook aan eigen projecten, zoals bijvoorbeeld ‘Burners’ en ‘Debug’. In dit soort projecten kunnen ze hun visie en hun behoefte aan experiment kwijt. Vaak onderzoeken ze in deze projecten onderwerpen die ze tegenkomen tijdens betaalde opdrachten en waar ze meer over willen weten.
Het motto van EDHV is dat ze zich nergens in specialiseren. Zij vinden het prettiger om open ergens in te kunnen stappen en alle specialisaties los te laten. ‘In het eerste gesprek concentreer je je op de vraag van de opdrachtgever. Zo krijg je een compleet open karakter.’ Dat zie je terug in de werkwijze van EDHV, maar ook in hun studio. EDHV werkt in een open ruimte waar projecten aan de muren hangen en op de grond liggen uitgespreid. Hierdoor is het voor iedereen binnen het bedrijf mogelijk om mee te denken en werken met een project.

Volgens Van de Craats moet de ontwerper van de toekomst zich steeds meer bezig gaan houden met de grotere vraagstukken. Dat doet EDHV nu ook al: als ontwerpers concentreren ze zich steeds meer op de rol van dingen, bijvoorbeeld de rol van een gebied, stad, gebouw of organisatie. Tijdens een bezoek aan een designtentoonstelling zag Van der Craats ruimtes vol met ontwerpen die zich bezig hielden met het oplossen van problemen op terreinen als energie, vervuiling en woonruimte. Als je goed keek zag je dat het werk allemaal behoorlijk duister was, maar de vormgeving was daarmee in tegenspraak. “De ontwerper geeft een mooie show weg met de ernstige dingen in het leven…”

Van der Craats vindt het erg belangrijk dat je je als ontwerper breed interesseert voor alles wat er in de wereld gebeurt: de beurs, de politiek, de geschiedenis. Alle kennis die je hiervan hebt, kun je aanwenden en toepassen om te begrijpen hoe bepaalde problemen ontstaan, en hoe je daarmee om kunt gaan. Bij het ontwerpen is een inhoudelijk gemotiveerd proces noodzakelijk, omdat je dan te weten komt hoe iets kan werken. Tegelijkertijd moet je blijven vernieuwen en alles wat je weet, alle oude ideeën, los kunnen laten. Daarvoor moet je kunnen relativeren. Dat is ook een reden waarom Van der Craats de vrije projecten van EDHV interessant vindt, want als je bijvoorbeeld beestjes in een bak laat rondrennen om een tekening te maken, dan weet je niet wat er gaat gebeuren. “Het is vooraf niet duidelijk of het mooi wordt, dat is ook niet het doel, maar je weet wel dat het iets teweeg brengt.”

www.edhv.nl

Interview door Anouk Katzenbauer (1990).