Facebook
Terug naar home

Leanne Wijnsma Studio

19.¹

Leanne Wijnsma

Nadat Leanne Wijnsma (1987) haar opleiding grafisch ontwerpen aan de HKU had afgerond, wist ze één ding zeker: ze wilde geen traditionele grafisch ontwerper worden. Ze ontving een startstipendium, wat haar in staat stelde zich voor een periode zelfstandig verder te ontwikkelen. Na een tijd als grafisch ontwerper in Zürich gewerkt te hebben en voor een periode les te hebben gegeven in China, begon ze op het Sandberg Instituut, de tweede fase-opleiding van de Rietveld academie. Op dit moment werkt ze daar aan haar afstuderen als Master of Design. "Op het Sandberg wordt van me verwacht dat ik iets communiceer wat er voor mij echt toe doet" vertelt Wijnsma. “Dat geeft me voldoening.”

Het werk van Leanne Wijnsma kenmerkt zich doordat het autonomer is dan dat van een reguliere grafisch ontwerper. Ze heeft daarbij een sterk persoonlijke aanpak. Intuïtie en onderzoek vindt ze erg belangrijke aspecten in haar werkproces. Een visie op de toekomst heeft ze wel, maar zoals ze zegt: "Er zijn zoveel ontwikkelingen in onze maatschappij die continu veranderen, dat ik liever observeer en met mensen in gesprek ga over wat ik zie."

Elk project begint met een persoonlijke interesse. Door een onderwerp eerst algemeen te onderzoeken ontstaat een context waarbinnen mensen dat onderwerp kunnen plaatsen. "Gaandeweg ga je je toespitsen, jezelf afvragen wat nu echt belangrijk is en hoe dit zich kan verhouden tot de maatschappij. Dat is noodzakelijk." De keuzes die ze daarbij maakt zijn voor Wijnsma vaak erg persoonlijk en instinctief. "Doe wat je denkt wat je moet doen". De beslissing om voor een bepaalde periode in een huisje in de bossen van Drenthe te gaan wonen was één van die keuzes. Ze wilde er tijdelijk mee ontsnappen aan de maatschappij. Wijnsma was er totaal op zichzelf aangewezen en moest zelfs haar eigen hout hakken om het warm te krijgen. Aan de ene kant was ze er erg alleen, aan de andere kant voelde ze zich daar juist verbonden met wereld. Er was wel een internetverbinding aanwezig, wat in groot contrast stond met het isolement waar zij zich in begaf. "Ik houd ervan om op mezelf te zijn." Juist doordat er geen andere prikkels waren dan de natuur, was het de natuur zelf die haar ging fascineren. Deze fascinatie was zo groot, dat ze die graag wilde delen met haar vrienden in het hectische stadsleven, waar zij zojuist uit was weggevlucht. Dit heeft haar doen besluiten om met haar scanner letterlijk de tuin te gaan digitaliseren. Met dit materiaal heeft ze vervolgens een blog gemaakt die de werkelijke ruimte van haar tuin vertaalt naar een interface met pop-up vensters.

Doordat Wijnsma dichtbij haar persoonlijke keuzes blijft, en niet in eerste instantie bedenkt of haar werk wel genoeg mensen aanspreekt, heeft zij een eigen manier van vormgeven ontwikkeld, gebaseerd op haar intuïtie. Grafisch ontwerpen is voor Wijnsma steeds vaker een actie geworden waar zij met veel passie aan werkt.

www.leannewijnsma.nl

Interview door Nathan Muskitta (1989).