Facebook
Terug naar home

René Knip

17.¹

.

Al lopend, onderweg naar het atelier van Colorset het lithografiebedrijf waar we even kunnen zitten voor het interview, vertelt René Knip (1963) mij over zijn passies, visies, drukke schema en allerlei observaties onderweg. Het gesprek met Knip lijkt al gauw op een dialoog uit een boek; zijn verhalende wijze van vertellen en alle fijne detailleringen zorgen daarvoor. Zo vertelt hij waar de oorsprong van zijn liefde voor letters ligt: "Eigenlijk ben ik een jongetje die het nog steeds leuk vindt om te tekenen, en letters te schrijven."

De kern van wat ik leuk vind is totaal simpel, het is wat ik ook leuk vond toen ik een klein jongetje was. Ik vind het heel leuk om een streep te zetten en nog een streep erboven en dan te zeggen: ‘Jij bent de letter T’. De T wordt hetzelfde gelezen, maar doordat ik hem anders schrijf of een andere materie geef, ontstaat er een randvertelling om het klankteken heen. Wat mij nog steeds eindeloos bezielt is het sturen van emotie door het veranderen van de huid van het letterteken. Dat is mijn viool, de magie van de klanktekens is mijn kinderziekte. Daar zit een passie, een grote liefde. Ik hoef daar niets voor te doen, het blijft mij intrigeren.’’ Knip doet duidelijk waar hij van houdt en heeft het vervolgens over het belang van zelfkennis.

"Probeer erachter te komen waar je daadwerkelijke interesse en je echte passie liggen. Doe niemand na en doe niet iets omdat je denkt dat het zo hoort.: vermijdt gedachtes waarbij je denkt dat je nu een studio moet hebben, of een partner, en dat je zoals iedereen een affiche moet maken en uiteindelijk voor een museum moet werken Het is de bedoeling dat mensen hun hart en passie volgen en dat ze niet bang zijn voor waar ze op uitkomen. Je moet een niet te vastomlijnd plan hebben met je carrière of je leven, maar wel een zeker discipline." Het is volgens Knip geen makkelijke opgave om een beeld te schetsen van hoe de toekomst van het grafisch ontwerp eruit ziet. Daarbij valt er volgens hem te twisten over de term 'grafisch’.

‘’De toekomst voor alle jonge mensen, of ze nou arts of grafisch ontwerper willen worden, is dat de wereld kleiner zal zijn. De kans is groot dat er meer migraties komen, zowel fysiek als digitaal. Het idee dat je jezelf misschien zal moeten verplaatsen met je gezin of met je jonge liefde, om te kijken op welke plekken op aarde er ruimte is om jezelf te ontplooien, zal meer normaal worden. Dat is iets waar wij in het rijke Westen teveel voor zijn vastgeroest. Wij hebben een hoogconjunctuur gehad en alle kansen lagen hier. Wij gaan lekker in Amsterdam hangen in het vondelpark, we worden stoned, hebben iedere week een ander vriendinnetje en dan beginnen we een keer een studio. Dat is nu wel een beetje afgelopen. Dus wat je dan aan jonge studenten zegt, is: ‘houd er rekening mee dat de wereld groter is’.’’

Interview door Adam Osman (1988).